Przedstawiamy cytaty Piłsudskiego o Rosjanach – dziś wyjątkowo aktualne. Józef Piłsudski - komendant i marszałek. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Józef Piłsudski jako Naczelnik Państwa zajmował jedną z najważniejszych funkcji w odrodzonym kraju. Rosyjscy żołnierze niosą pokój : r/Polska. by Bielin_Clash Marzenia się nie spełniają, marzenia sie spełnia. W ten sposób powstała książka Dziennik z podróży do Rosji z rewelacyjnymi zdjęciami Roberta Capy, z którą obecnie możemy zapoznać się za sprawą wydawnictwa Prószyński i S-ka. Dziennik z podróży do Rosji to jednak nie tylko znakomity tekst Steinbecka, ale również fascynujące fotografie Capy, które znajdziemy w tym wydaniu. Pisarze w PRL. Jest to blog przedstawiający uwikłanie polskich pisarzy w komunizm. Będzie zawierał wnikliwe studium postaw bez moralnych cenzurek, choć może z odrobiną pieprzu. Ale nie tylko. Sporo miejsca poświęcę PRL-owi w ogóle. Mam nadzieję, że uda mi się przybliżyć jego frapującą aurę. RT @cezarygmyz: Rewelacyjny tekst (niestety za paywallem) o tym jak najwięksi rosyjscy pisarze wysługiwali się rosyjskim tyranom. Z obszernym polskim wątkiem 26 Apr 2023 03:48:16 - O, zdrastwuj, Kuda jediesz? - Ja jedu iz Maskwy w Nowysybirsk. - O, charaszo. A ja jedu iz Nowosybirska w Maskwu. I spokojnie palą dalej, patrząc w zamyśleniu przez okno. Po dłuższej chwili jeden z nich mówi z zachwytem w głosie: - Wot, tiechnika! . Czesław Miłosz, Rosja. Widzenia transoceaniczne. Tom I: Dostojewski - nasz współczesnyPublished on Oct 29, 2010Tom pierwszy esejów zebranych Czesława Miłosza poświęconych Rosji, jej kulturze, literaturze, historii i polityce. Czeslaw Milosz's collected essays ... Zeszyty Literackie Niezwykłe informacje o Rosji i Rosjanach. Z czego słynie ten kraj – fascynujące ciekawostki o Rosji – historia i dzień dzisiejszy Fascynujące ciekawostki o Rosjanach 1) Piotr Wielki (1672-1725), to jeden z najbardziej znanych carów Rosji. Pod jego przywództwem kraj stał się silny gospodarczo i militarnie, a dzięki podbojom, Rosja zwiększyła swoją powierzchnię. Wybudował Petersburg i przeniósł tam stolicę państwa. Ciekawostki o Rosji: rosyjski car Piotr Wielki 2) Niezwykle ciekawą postacią dawnej Rosji była caryca Katarzyna II. Caryca Katarzyna II Wielka urodziła się w Szczecinie i tak naprawdę miała na imię Zofia. Słynęła z licznych romansów. 3) Karabin automatyczny Kałasznikowa, powstał podczas II wojny światowej, a jego konstruktorem był Michaił Kałasznikow (1919-2013). Wyprodukowano miliony egzemplarzy i znakomicie sprawdził się w wielu konfliktach zbrojnych. Jest prosty w obsłudze i sprawdza się w różnych warunkach, np. wśród piasków pustyni. Wciąż jest używany przez wojska różnych armii świata i zyskał miano legendarnego. Trafił nawet do oficjalnego herbu państwa Burkina Faso. Słynny karabin Kałasznikow. Rosja ciekawostki, foto: Nemo5576 / cc by-sa 4) Jurij Gagarin (1934-1968) był radzieckim kosmonautą, pierwszym człowiekiem w przestrzeni kosmicznej. Nikomu wcześniej nieznany, w 1961 r. zyskał nieprawdopodobną popularność w ZSRR, po tym jak wrócił na Ziemię po locie trwającym 1 godz i 48 minut. Zginął jako 34-latek w katastrofie samolotu treningowego. Został pochowany na cmentarzu przy Murze Kremlowskim w Moskwie. Kosmonauta Jurij Gagarin. Ciekawostki o Rosji i Rosjanach 5) Grigorij Rasputin (1869-1916), to znana i kontrowersyjna postać XIX-wiecznej Rosji. Kaznodzieja, mistyk, uzdrowiciel, jasnowidz, którego sława dotarła do cara Mikołaja II. Na jego dworze stał się wpływową postacią i wielu dworzanom to się nie podobało. Końska dawka trucizny wlana do wina nie zadziałała, podobnie jak strzał w pierś. Padł po kilku kolejnych strzałach i zamachowcy dla pewności rozłupali mu czaszkę, a ciało wrzucili do rzeki Newy. Po wyłowieniu zwłok okazało się jeszcze żył i pod wodą próbował się uwolnić z więzów. Spełniła się jego przepowiednia, według której ci, którzy chcieliby go zamordować, nie przeżyją kolejnego roku. Grigorij Rasputin do dziś budzi skrajne emocje. Ciekawostki o Rosji 6) Rosja może się poszczycić wieloma wspaniałymi pisarzami, kompozytorami i ludźmi sztuki. Wymieńmy choćby kilku literatów: Lew Tołstoj, Aleksander Puszkin, Nikołaj Gogol, Fiodor Dostojewski, Maksim Gorki, Anton Czechow, Michaił Bułhakow, Władimir Majakowski, Władimir Nabokow, Iwan Turgieniew, Michaił Lermontow. 7) Sławik Kraszennikow urodzony w 1982, zmarł tuż przed jedenastymi urodzinami. Był jasnowidzem i twierdził, że widzi narządy ludzkie znajdujące się pod skórą i potrafi na tej podstawie powiedzieć, co dolega choremu. Widział demony i duchy, a także przepowiadał przyszłość. 8) Większość Rosjan kocha prezydenta Władimira Putina. Nawet, gdy w kraju na jedną kadencję władzę objął Miedwiediew, wiadomo było, kto tak naprawdę rządzi Rosją. Spotkanie Miedwiediewa z amerykańskim prezydentem, zakończyły słowa Miedwiediewa: „Przekażę wszystko Putinowi”. Zamontowana na samochodzie wyrzutnia Katiusza podczas walki na froncie Z czego słynie Rosja 9) Gwardyjskie moździerze rakietowe, potocznie nazywane Katiuszami, to niesamowice skuteczna broń artyleryjska, która dała ZSRR zwycięstwo w II wojny światowej. Prace nad Katiuszą zaczęto w 1938 r., a po raz pierwszy wykorzystano ją w boju 14 lipca 1941 roku, przeciwko wojskom niemieckim. W ciągu kilku sekund na niedużą przestrzeń spadało kilkadziesiąt rakiet, siejąc panikę w wojskach wroga. Później jedna bateria była w stanie wystrzelić 1152 rakiety w 10 sekund. > Tu więcej 10) Rosyjska ruletka, to makabryczna gra hazardowa pochodząca z Rosji. Grę prawdopodobnie wymyślili oficerowie carscy. Polega ona na przyłożeniu lufy rewolweru do swej skroni i obracaniu bębnem (w którym jest jeden nabój), na zmianę z rywalem. Przegrywa ten, który miał pecha i pierwszy strzeli sobie w głowę. W pojedynku rosyjskiej ruletki zginął wybitny pisarz Aleksander Puszkin. 11) Rosjanie wypijają średnio 14 litrów wódki na osobę w ciągu roku i dzierżą w tym światowy prymat. Suma wypitej wódki przez Rosjan rocznie, to 2 miliardy litrów, co z kolei stanowi połowę światowej produkcji tego alkoholu. Ciekawe, jak wymienione statystyki wyglądają w chwili obecnej. Słynne rosyjskie matrioszki. Rosja ciekawostki 12) Matrioszka, to drewniana lalka pomalowana w soczyste barwy. Każda lalka jest wydrążona w środku tak, że mieszczą się w niej mniejsze laleczki. Matrioszka jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli folkloru rosyjskiego. > Ciekawostki o zabawkach 13) Rosyjskie dania są sycące i tłuste. Solanka, to niekwestionowana królowa wszystkich dań. Rosjanie zajadają się też wyrobami mącznymi. Zjadają też chleb do każdego posiłku, nawet jeśli danie składa się z pierogów, ziemniaków czy kaszy. W Polsce popularnością cieszą się pierogi ruskie; ich nadzieniem jest biały ser i ziemniaki. Składniki farszu pierogów ruskich: przemielone gotowane ziemniaki oraz twaróg. Foto: Kpalion / cc by-sa Rosja ciekawostki i niezwykłe fakty 14) Najpopularniejsze imiona w Rosji, to Aleksandr, Aleksiej i Iwan. Absolutny prym wśród imion żeńskich wiedzie Lena. To imię także Polsce stało się popularne. Dodamy, że w 2020 roku co piąta polska dziewczynka otrzymała imię rosyjskiego pochodzenia. 15) Rosyjski Kościół Prawosławny jest największy na świecie spośród kościołów prawosławnych, biorąc pod uwagę granice administracyjne państw. Ma 60 metropolii i 309 diecezji. 16) Rosja, jako jedno z nielicznych państw, dysponuje bronią jądrową. Rosjanie mają najwięcej głowic jądrowych ze wszystkich państw – ich liczba wynosi 7700. Dla porównania, Stany Zjednoczone mają ich 6800. Dane obecnie mogą być nieaktualne. 17) W Moskwie znajduje się mauzoleum Lenina. Mumia tego słynnego przywódcy ZSRR jest regularnie balsamowana, a co trzy lata zmieniany jest garnitur wraz z bielizną. Co 18 miesięcy Lenin, a raczej to, co zostało z jego ciała, zażywa specjalnej chemicznej kąpieli. Wódz rewolucji Włodzimierz Lenin wciąż pokazywany jest w Moskwie. Ciekawostki o Rosji 18) Pewna para z Rosji trzyma w domu niedźwiedzia, imieniem Stefan. Ma on 25 lat i waży 130 kilogramów. Kilka lat temu w Moskwie mieszkaniec bloku idąc wyrzucić śmieci, znalazł w kartonie porzucone małe niedźwiedziątka. Podejrzewa się, że takie przypadki mają związek z likwidacją cyrków. W takich przypadkach większość niedźwiedzi trafia do moskiewskiego zoo. 19) Rosyjscy przywódcy chyba od zawsze Ukrainę traktują za młodszą, gorszą siostrę. O Ukraińcach wyrażają się z nutą sympatii, ale równocześnie z lekceważeniem. Tymczasem Ruś Kijowska (w tym tereny obecnej Ukrainy) istniała jako księstwo już w IX wieku, gdy tereny późniejszej Moskwy zarastała jeszcze puszcza. Rosja ciekawostki: (c) Zobacz też:> Obwód Kaliningradzki ciekawostki> Łotwa ciekawostki> Charków, miasto na Ukrainie | Tags: Ukraina, Putin, Burkina Faso, Historia Rosji, caryca Katarzyna, Mauzoleum Lenina, matrioszka, rosyjska ruletka, Aleksander Puszkin, Rosja ciekawostki, ciekawostki o Rosji, ciekawostki o Rosjanach, Rosjanie ciekawostki, znani pisarze rosyjscy, Ruś Kijowska, Rosyjski Kościół Prawosławny, imiona rosyjskie, carowie Rosji, Rasputin, Grigorij Rasputin, rosyjska kuchnia, Piotr Wielki, pierogi ruskie, Miedwiediew, Sławik Kraszennikow Jurij Gagarin, Michaił Kałasznikow, pierwszy kosmonauta, moskiewskie ZOO, fakty o Rosji, Rosja historia Zupełnie "na gorąco" przyszło mi do głowy kilka uwag. Ostatnio próbowałam znaleźć recenzje współczesnych autorów rosyjskich w największych anglojęzycznych i niemieckojęzycznych dziennikach i magazynach. Zadanie okazało się karkołomne, nie tylko ze względu na płatny dostęp do archiwum. Niestety, tych recenzji jest po prostu mało. Przyczyna jest prozaiczna – niewiele tłumaczeń z rosyjskiego na te języki. Piszę te słowa z wahaniem, ponieważ po pierwsze, aby określić ilość tłumaczeń w skali „mało-dużo”, należało by je porównać z ilością tłumaczeń z innych języków. Ponieważ nie posiadam takich danych, dla przykładu wymienię kilku autorów, ilość napisanych przez nich książek (w bardzo ogólnym tego słowa znaczeniu) i ilość tłumaczeń na język angielski. Wiktor Jerofiejew, znany na Zachodzie ze swoich wypowiedzi czy komentarzy dla Frankfurter Allgemeine Zeitung (notabene na zamówienie tego dziennika powstała powieść "Dobry Stalin"), The Times, The New Yorker i The Independent Herald Tribune (chyba nawet bardziej popularny na Zachodzie, niż w samej Rosji): na ok. 27 publikacji książkowych po rosyjsku udało mi się znaleźć informację na temat 4 tłumaczeń na angielski (ich poszukiwanie to karkołomne zajęcie niestety). Vladimir Sorokin (analogiczna sytuacja)- w jego przypadku sukcesów w poszukiwaniu informacji mam znacznie więcej, choćby z uwagi na bardzo rzetelnie prowadzoną stronę autora: na około 30 utworów opublikowanych w ostatnich latach, przetłumaczono (głównie na niemiecki, niewiele na angielski- portal ReadRussia wymienia tylko 3 tytuły, ale też na francuski, węgierski) około 20. Dmitrij Bykow: 2 tłumaczenia, jak również tłumaczenia poezji w wydanej w 2008 roku antologii współczesnej poezji rosyjskiej (niestety w Polsce współczesna poezja rosyjska chyba w ogóle nie istnieje, nawet w czasopismach specjalistycznych) na ok. 30 opublikowanych po rosyjsku. Zahar Prilepin: 1 (jedno) tłumaczenie na język angielski na ok. 10 napisanych książek. Oczywiście trudno generalizować na podstawie kilku wyselekcjonowanych autorów (jak również nie korzystając w tym przypadku z Wikipedii jako źródła wiedzy), choć również w przypadku mieszkającego na stałe w Szwajcarii Michaiła Szyszkina, po angielsku ukazały się jedynie 2 powieści pisarza (na ok. 9 napisanych utworów). Z pewnością ci, którzy chcą znaleźć informację na temat literatury rosyjskiej (w tym najnowszej) w języku angielskim nie będą zawiedzeni. Prócz wpisów na blogach znalazłam dwie strony www, które moim zdaniem warto polecić: (bogactwo literatury rosyjskiej w pełnej krasie, na szczególną uwagę zasługują nagrania audio poetów i pisarzy, np. Lwa Tołstoja) oraz stronę prowadzoną przez Uniwersytet Wirginia: Miłośnicy literatury rosyjskiej znajdą tam zarówno informacje na temat pisarzy, jak również linki do recenzji, wywiadów i wybranych artykułów z prasy anglo-, niemiecko- i rosyjskojęzycznej oraz linki do (rosyjskojęzycznych) stron internetowych poświęconych autorom. Tego, czego tam nie znalazłam, to same recenzje pisane przez krytyków literackich, brakuje również linków do takich recenzji, które ukazują się np. w The Guardian czy też w prasie amerykańskiej. Tak jakby pisarze byli interesujący, ale już ich książki – niekoniecznie, a przynajmniej nie zasługujące na bardziej szczegółowe omówienie. To właśnie na portalu ReadRussia przeczytałam kiedyś wywiad z pewnym niemieckim wydawcą (była to rozmowa przy okazji ubiegłorocznych Targów Książki we Frankurcie). Okazuje się, że właśnie tłumaczenia na język niemiecki „otwierają” literaturze z Rosji drogę do czytelników z innych krajów Europy Zachodniej. Niestety, Rosję postrzega się obecnie przez pryzmat polityki, a nie literatury, i niestety odbija się to w niekorzystny sposób właśnie na sytuacji literatury rosyjskiej na Zachodzie. Warto jeszcze wspomnieć, że bodaj w ubiegłym roku w Niemczech ukazała się antologia tłumaczeń literatury rosyjskiej na język niemiecki w XX wieku – niestety nie kojarzę, aby tego typu praca ukazała się w odniesieniu do języka polskiego, a przecież tłumaczeń rosyjskiej literatury XX wieku ukazało się w Polsce bardzo wiele. Byłaby to to praca o tyle ciekawa, że przez długi czas po II wojnie światowej tłumaczono z rosyjskiego dosłownie niemal wszystko, bez względu na wartość literacką dzieła. Przyznam, że sama jestem ciekawa tej literaturyJ. Kolejną przeszkodą w odbiorze współczesnej literatury rosyjskiej są kwestie języka, a właściwie trudności, na jakie napotyka tłumacz. W wielu przypadkach (jak np. u Jerofiejewa), bogactwo i mistrzostwo formy językowej jest jednym z najważniejszych elementów utworu. Czasem właściwie nie ma fabuły i trudno opowiedzieć, o czym książka opowiada (a opowiada o Rosji oczywiścieJ Rosyjski postmodernizm uwolnił język z kostiumu radzieckiej poprawności politycznej i o ile kontrowersyjną treścią wzbudził na Zachodzie spore zainteresowanie, o tyle wyszukana forma przekazu to niemałe wyzwanie dla tłumacza, zwłaszcza spoza słowiańskiej grupy językowej. Wspomniał o tym Andriej Kurkov (ukraiński pisarz piszący po rosyjsku, znany chyba tylko z ciekawej zresztą powieści Kryptonim Pingwin) w recenzji „Życia z idiotą” Jerofiejewa dla The Guardian. O ile jednak Kurkow pozytywnie ocenił pracę tłumacza Andrew Reynoldsa (profesora Uniwersytetu Wisconsin), o tyle Anna Lynskey w recenzji dla tej samej gazety jest o wiele bardziej sceptyczna. Zdaniem recenzentki tłumaczenie Reynoldsa jest przejrzyste i płynne, ale oryginał jest o wiele bardziej dosadny, a ponadto Jerofiejew wykorzystuje różne niejednoznaczności rosyjskiej gramatyki, co jest nie do przełożenia na język angielski. Równie wiele trudności sprawia czytelnikowi (i tłumaczowi) np. sowiecki żargon medyczny, poza tym pewne konteksty kulturowe są po prostu poza Rosją niezrozumiałe. Wspomniał mi o tym również mój rosyjski znajomy, który rekomendując mi lekturę Dnia Oprycznika Sorokina wspomniał, że znajomość historii Rosji nie wystarczy do zrozumienia książki. Na temat trudności w tłumaczeniu Sorokina na język angielski wypowiadała się także tłumaczka pisarza, Jamey Gambrell, która słusznie stwierdziła, że bardzo trudno jest szokować jest językiem w przekładzie angielskim. Zawiłości językowe i specyficzny kontekst kulturowy zdają się być zatem główną obiektywną przeszkodą w recepcji wielu utworów ze współczesnej literatury rosyjskiej. Moim zdaniem trudno czytać i rozumieć prozę Sorokina, Bykowa, Czyżową a nawet Giełasimowa czy Sienczina (charakterystyczny obraz wsi początku XXI wieku., a może nawet i obecnie) albo Pietruszewskiej bez znajomości zarówno historii, jak i kultury rosyjskiej, bez rozeznania, jakie wartości, idee mają dla Rosjan znaczenie. Z drugiej strony wymienieni powyżej autorzy poruszają, kwestie uniwersalne, w głębszej warstwie są to opowieści o kondycji człowieka i nie można ich redukować wyłącznie do opowieści o Rosji czy Rosjanach. Spójrzmy zresztą na rosyjską powieść psychologiczną XIX wieku, choćby twórczość Fiodora Dostojewskiego: jego powieści należą do kanonu literatury światowej (czy też może kanonu literatury europejskiej i amerykańskiej), a czy tak łatwo rzeczywiście odczytać przesłanie autora, nie rozumiejąc etyki prawosławnej czy nie znając historii rosyjskich ruchów rewolucyjnych XIX wieku? Dla mnie jego lektura bez znajomości wielu kontekstów była prawdziwą drogą przez mękę. Nieustannie przychodzą mi jednak głowy przykłady trzech nie-rosyjskojęzycznych autorów, których twórczość również wydaje mi się mocno zakorzeniona w ich kulturze i języku: Elfriede Jellinek, Herta Mueller oraz Haruki Murakami. Czytałam kiedyś bardzo krytyczną recenzję na temat tłumaczenia Jellinek na język polski, które osobiście uważam za bardzo udane, jednak zdaniem recenzentki (była to bodaj opinia Marty Mizuro, opublikowana w „Odrze”, ale nie jestem pewna) tłumaczowi nie udało się jednak oddać specyficznego (protestanckiego) klimatu twórczości Jellinek. A bez tego jej proza jest niezrozumiała. W przypadku Jellinek i Mueller z pewnością ogromne znaczenie, przynajmniej dla polskich czytelników, miała Literacka Nagroda Nobla, śmiem twierdzić, że gdyby nie ona żadna z autorek nie doczekałaby się tylu tłumaczeń przynajmniej na język polski. Odnośnie do Murakamiego mam nieco mniej doświadczeń czytelniczych (jestem pod ogromnym wrażeniem Norwegian wood, szkoda tylko, że to przekład z angielskiego, a nie z oryginału), więc na temat jego fenomenu i chyba charakterystycznego dla Japonii spleenu (takie wrażenia odnoszę z lektury). Wracając do literatury rosyjskiej, to może właśnie z powodu nieznajomości różnych kontekstów kulturowych w zachodniej prasie ukazuje się tak niewiele recenzji rosyjskiej literatury. Zatem zarówno w imieniu polskich, jak i zachodnioeuropejskich czytelników mogę tylko powiedzieć: czekamy na Nobla dla Rosjan (w dziedzinie literatury oczywiście). Na koniec chciałam jeszcze wspomnieć o swoim „najnowszym” odkryciu: wydaje się jednak, że współczesna literatura rosyjska, nawet, jeśli pomijana przez wydawców, znajduje się w kręgu zainteresowań anglojęzycznych literaturoznawców. Na wspomnianym już portalu ReadRussia znalazłam 400-stronnicową antologię współczesnej literatury rosyjskiej (w tłumaczeniach na język angielski, pod redakcją pisarki Eleny Szubiny), a poza tym w 2011 roku ukazała się również antologia pt. 50 Writers: An Anthology of 20th Century Russian Short Stories, której jednym z twórców jest rosyjski krytyk literacki, a jednocześnie profesor Uniwersytetu w Colorado Mark Lipowiecki (na Zachodzie znany jako Leiderman). Jak pisałam wyżej, anglojęzyczny czytelnik może również zapoznać się ze współczesną poezją rosyjską, a to dzięki antologii Contemporary Russian Poetry: An Anthology (Dalkey Archive Press, 2008, tr. Matvei Yankelevich). Odnoszę wrażenie, że polscy wydawcy zatrzymali się na etapie lat 90. XX wieku i rosyjskiego postmodernizmu, zupełnie ignorując tzw. nowy realizm, podczas gdy anglojęzyczny czytelnik ma do dyspozycji przegląd najważniejszych współczesnych autorów (nie tylko w ramach antologii, ale również jako książki opublikowane w przekładzie). Reasumując, jeśli ktoś chce poznać współczesną literaturę rosyjską, wspomniane antologie są dobrym wstępem do lektury. Miejmy nadzieję, że w dobrym przekładzie. Wszystkie prawa zastrzeżone. Zabrania się kopiowania i wykorzystywania tekstów zawartych na tej stronie bez wiedzy i zgody autora. Wszelkie teksty, jeśli nie zaznaczono inaczej, są własnością intelektualną autora strony. ↓↓ pokaż więcej autorów ↓↓ Galeria - kliknij aby powiększyć Kombinacje kategorii Cytaty o Rosji i o narodach (35)Cytaty o Rosji i o Polsce (20)Cytaty o Rosji i polityczne, o polityce (8)Cytaty o Rosji i o sobie (4)Cytaty o Rosji i obserwacje (4)Cytaty o Rosji i katastroficzne, pesymistyczne (3)Cytaty o Rosji i o Ukrainie (3)Cytaty o Rosji i śmieszne (3)Cytaty o Rosji i moralizatorskie, etyczne (2)Cytaty o Rosji i o Chinach (2)Cytaty o Rosji i o II wojnie światowej (2)Cytaty o Rosji i o Niemczech (2)Cytaty o Rosji i o Żydach, Izraelu (2)Cytaty o Rosji i populistyczne (2)Cytaty o Rosji i przysłowia (2)Cytaty o Rosji i wojskowe, o wojnie (2)Cytaty o Rosji i z przysłów polskich (2)Cytaty o Rosji i Ironiczne (1)Cytaty o Rosji i o Białorusi (1)Cytaty o Rosji i o Europie (1)Cytaty o Rosji i o Francji (1)Cytaty o Rosji i o Unii Europejskiej (1)Cytaty o Rosji i o cierpieniu, smutku (1)Cytaty o Rosji i o człowieku, ludziach (1)Cytaty o Rosji i o dniu (1)Cytaty o Rosji i o dzieciach (1)Cytaty o Rosji i o przyrodzie, naturze, biologii (1)Cytaty o Rosji i o strachu (1)Cytaty o Rosji i o umyśle, duszy (1)Cytaty o Rosji i o wolności (1)Cytaty o Rosji i o władzy (1)Cytaty o Rosji i o złu (1)Cytaty o Rosji i oskarżycielskie (1)Cytaty o Rosji i pochwalne (1)Cytaty o Rosji i religijne, o religii (1)Cytaty o Rosji i socjalistyczne, komunistyczne (1)Cytaty o Rosji i wspominające (1)Cytaty o Rosji i zaczepno-obronne (1)Cytaty o Rosji i życiowe, o życiu (1) ↓↓ pokaż więcej kombinacji kategorii ↓↓ Losowy obrazek z cytatem - co 10 minut losowanie Umieść ten obrazek na swojej stronie / blogu, kopiując kod html poniżej, a co 10 minut pojawi się losowy cytat z tej kategorii: Tam gdzie stanie żołnierz sowiecki, tam już jest Związek Radziecki. Tajniki polityki? Podpisać dobry traktat z Rosją. Skąd jeszcze lepiej widać rosyjską rewolucję niż spoza krat przez nią wykutych? Rosja nie była ani Zachodem ani Wschodem. Rosja była oddzielnym kontynentem, oddzielną cywilizacją, których było kilkanaście na Ziemi. Np. cywilizacja Chińska, Indyjska, Muzułmańska, nie było ich więcej niż kilkanaście. - W Rosji ludzie dzicy, bardzo agresywni. Jak w głuszy samochód nawali, a noc idzie, od razu w głąb lasu. Tam stawiać namiot. - Zima za pasem. - Do lasu, mówię. Do wilków, nie do ludzi. Rosyjska dusza jest jak spaniel, nawet jak mu jest wesoło, ma mordę rozpaczliwie smutną. Zaproś rosyjskiego chłopa do domu, a on położy nogi na stole. Uwierzcie mi jestem wiernym przyjacielem Narodu Rosji. Nigdy nie podniosę ręki i każdego będę zniechęcał do ataku na Rosję. Natomiast zaatakowany będę się bronił i do obrony namawiał. Zrobię wszystko by pomóc Rosji. Macie niedobry system polityczny, który umożliwia jednostce przez wielość kadencji budowanie bandyckich grup zagrażając pokojowi świata i mordujących jak dziś Ukrainę, w tym i Was Rosjan. To ten Wasz system politycznym, który dla dobra Was, chcę pomóc Wam zmienić. Ten system pozwolił Stalinowi dziś Putinowi jutro podobnym na te barbarzyńskie czyny. Czy trzeba więcej dowodów ?! Nie musicie wydawać 5 milionów Euro na osądzenie mnie jestem gotów stawić się w Moskwie i spotkać otwarcie publicznie ZE WSZYSTKIMI TYMI OSKARŻENIAMI, OSKARŻYCIELAMI z Waszej telewizji. Kapitalizm wymyślili Sowieci żeby socjalizm był lepszy. Zupełnie nie boję się Rosji. Nie widzę z jej strony żadnego zagrożenia. Zmiany w Rosji będą zmierzać w kierunku stabilizacji i demokracji. Ale droga jaką Rosja ma do przebycia będzie niewspółmiernie dłuższa niż ta jaką przeszły kraje Europy Wschodniej. W imię prawdziwej przyjaźni z Rosją należy z nią rozmawiać jak równy z równym (…). Szacunek do Rosji nie powinien nam pozwalać na to, aby traktować ją jak upośledzonego, chorego czy jak dziecko, które wymaga specjalnej troski i którego kaprysy, choćby nie wiem jak niebezpieczne, należy rozumieć i tolerować. Istnieje w Rosji liczna kategoria ludzi, którzy traktują ją jako jedno z głównych swoich zadań atakowanie innych za brak zmysłu praktycznego. Czynią to zawzięcie, z natrętnością much. Oskarżają wszystkich oprócz siebie. Cytaty pochodzi z: Biesy Ze śmieci, z niczego, stali się miliarderami którzy niczego dla Rosji nie zrobili. Chapnęli to co im bezpłatnie, lub prawie bezpłatnie dali. Chapnęli i stali się miliarderami. U nas to nazywało się polityczna klasa, to kilkuset ludzi którzy ogłosili: jestem profesjonalnym politologiem, jestem ekspertem od prawa, wy trzymacie nos w swojej czarną ziemię a my za was zdecydujemy. Wydawałoby się, że w ciągu tysiąca stu lat istnienia Rosji jako państwa popełniono, wiele złych i strasznych czynów! Ale czy wśród nich był kiedykolwiek tak wielomilionowy czyn, jak ten: oszukać własnych żołnierzy i ogłosić ich zdrajcami? Żeby utrzymać wielkie przestrzenie, Rosjanin musi utrzymywać wielkie państwo, na utrzymanie wielkiego państwa wydaje on swoją energię, której nie wystarczy już na nic więcej – na organizację, na gospodarność itd. Ale wydaje energię na państwo, które go zniewala i gnębi. Zachód, który Rosję fascynuje, ale i napawa lękiem, gotów jest zawsze przyjść jej z pomocą, choćby w interesie własnego spokoju. Zachód odmówi innym, ale Rosji pomoże zawsze. Jeśli istnieje coś takiego jak geniusz narodu, to geniusz narodu rosyjskiego wyraża się w tym właśnie powiedzeniu: Ot, takie jest życie! Jednym z celów tych operacji było stworzenie człowieka wykorzenionego, wyrwanego ze swojej kultury, ze swojego otoczenia i pejzażu, a tym samym bardziej bezbronnego i posłusznego wobec nakazów reżimu. Jak został zbudowany komunizm? Komunizm zbudował Stalin przy pomocy bezprizornych. Miliony osieroconych, głodnych i bosych dzieci błąkało się po drogach Rosji. Kradli co się dało. Stalin zamknął ich w internatach. Tam nauczyli się nienawiści, a kiedy dorośli, zostali ubrani w mundury NKWD. NKWD trzymało naród w zwierzęcym strachu. Ot, i masz komunizm. Grupa rosyjskich pisarzy i artystów ogłosiła list otwarty w obronie historyka, szefa karelskiego oddziału Stowarzyszenia Memoriał Jurija Dmitrijewa. Twórcy kwestionują oskarżenie go o sporządzanie materiałów pornograficznych z udziałem osoby otwarty opublikowała w środę niezależna "Nowaja Gazieta". Wśród prawie 40 sygnatariuszy są pisarze Ludmiła Ulicka i Władimir Wojnowicz, twórca animacji filmowej Jurij Norsztejn, historycy Andriej Zubow i Nikołaj Swanidze, poeta i bard Julij Kim, a także moskiewski duchowny i teolog o. Aleksiej Uminski. "Wzywamy opinię publiczną i media, by nadal uważnie obserwowały proces Dmitrijewa i nie pozwoliły na rozprawienie się z +niewygodnym+ obywatelem" - piszą autorzy apelu. Wskazują oni, że historykowi postawiono ciężkie zarzuty na podstawie anonimowego donosu i dziewięciu zdjęć, które Dmitrijew zrobił adoptowanej córce, gdy miała 4, 5 i 7 lat. Fotografie "zrobiono w celu skontrolowania zdrowia i rozwoju fizycznego" dziecka - wskazują autorzy listu. Zaznaczają, że zdjęcia nie były rozpowszechniane, a gdy stan dziewczynki poprawił się, Dmitrijew przestał je robić. Jednak - jak głosi list - "za te dziewięć fotografii Dmitrijewowi postawiono odrażające zarzuty, grożące łączną karą do 15 lat pozbawienia wolności". Pisarze i artyści podkreślają, że historyk, badacz zbrodni stalinowskich, "przez 30 lat działał bezinteresownie na rzecz zachowania pamięci o współobywatelach, którzy zginęli w czasach masowych represji". Ich zdaniem władze Karelii, regionu na północy Rosji, uznały go za osobę niewygodną i postanowiły "zniesławić i uwięzić". Zarzuty wobec działacza Memoriału autorzy listu określają jako absurdalne. Argumentują, że ich bezpodstawności dowiodły opinie łącznie 11 specjalistów o wysokich kwalifikacjach, do których zwrócili się adwokaci, a także wyniki kompleksowej ekspertyzy zleconej przez sąd na wniosek obrony i prokuratora. "Sąd, który jest niezależny i działa zgodnie z prawem, mógł zgodnie z rezultatami tych badań wydać jedyną decyzję - uwolnić Jurija Dmitrijewa" - piszą sygnatariusze. Mimo to, jak zauważają, po ogłoszeniu wyników ekspertyzy na rozprawie z 27 grudnia Dmitrijew na wniosek prokuratora został już następnego dnia przewieziony do Moskwy. Skierowano go do państwowego Centrum Psychiatrii Sądowej im. Władimira Serbskiego. W czasach ZSRR placówka ta - wówczas w randze instytutu - cieszyła się niechlubną sławą za wystawianie fałszywych diagnoz, pozwalających władzom na umieszczanie dysydentów w ośrodkach psychiatrycznych. "Postawę prokuratora i sędziego (...) można wyjaśnić tylko jednym - chęcią uwięzienia Dmitrijewa za wszelką cenę albo uznania go za chorego psychicznie" - oceniają autorzy listu. Dmitrijew został zatrzymany pod koniec 2016 roku. Stowarzyszenie Memoriał ocenia, że zarzuty wobec niego są prowokacją, której celem jest uniemożliwienie mu dalszej działalności i zniszczenie jego reputacji. Od wielu lat Dmitrijew prowadził poszukiwania miejsc pochówku ofiar represji w Karelii; w 1997 roku odkrył masowe groby z lat 30. XX wieku na uroczysku Sandarmoch niedaleko miasta Miedwieżjegorsk. Jest autorem wielu publikacji, w tym imiennych wykazów ofiar represji, w których zebrano dane tysięcy ludzi. W 2015 roku Dmitrijew został odznaczony polskim Złotym Krzyżem Zasługi. Z Moskwy Anna Wróbel (PAP) awl/ akl/ mal/

rosyjscy pisarze o rosjanach