Tłumaczenie hasła "figa (owoc)" na angielski. figs jest tłumaczeniem "figa (owoc)" na angielski. Przykładowe przetłumaczone zdanie: Najlepsze suszone figi dostępne w Rzymie pochodziły z Karii w Azji Mniejszej. ↔ The best dried figs in Rome came from Caria, in Asia Minor. figa (owoc) Z pestką awokado można zrobić wiele rzeczy. Możesz je wykorzystać do wytwarzania naturalnych farb, do szczepienia roślin, do tworzenia biżuterii lub ozdabiania różnych przedmiotów. Możesz także użyć ich do przygotowania naturalnych masek do twarzy lub domowych kosmetyków. Można też wykorzystać je do przygotowania zdrowych i Karambola – gwiazda wśród owoców. Karambola to roślina bardzo charakterystyczna dla krajów leżących na południu. Owoc osiąga długość 7 – 12 cm i jest pokryty cienką skórką; posiada żółtobrązową barwę. Pod skórką kryje się miąższ o barwie żółtozielonej. Jest bardzo słodki i soczysty, wypełniony małymi pestkami. Określenie "gruszkowaty owoc" posiada 1 hasło. Znaleziono dodatkowo 2 hasła z powiązanych określeń. Inne określenia o tym samym znaczeniu to egzotyczny owoc gruszkowaty; gruszkowaty owoc o ciemnozielonej skórce i dużej pestce; owoc podobny do gruszki; owoc podobny do gruszki; tropikalne drzewo o gruszkowatych owocach, smaczliwka; gruszka z tropików; gruszka tropikalna; gruszka 5. Pestka z awokado w sałatce. Zmielona pestka awokado doskonale sprawdzi się w wielu rodzajach sałatek, ale najlepiej łączyć jej z różnymi warzywami, a nawet z samym awokado. Żeby przygotować sałatkę ,pokrój warzywa i awokado na duże kawałki, a następnie posyp sproszkowaną pestką awokado. 6. Smakowity koktajl. Składniki. 1 banan ł a t w i z n a; Podobne określenia. z pestką lub bez; z pestką; owoc z pestką; owoc z pestką; alfa lub beta; i sedno, i pestka; pestka, pryszcz; Krystyna , "Pestka" bania z pestkami; owoc z dużą pestką; Ostatnio dodane hasła. człowiek nieokrzesany, grubianin; całokształt zjawisk atmosferycznych występujących w danej chwili . Im chłodniej i bardziej szaro, tym słoneczniej wyglądają egzotyczne owoce w naszych sklepach. Co prawda cytrusy od dawna przestały być egzotyczne, chociaż pamiętam, że np. kiedyś pomarańcze pojawiały się w okolicy św. Mikołaja i trzeba było potem rok na nie czekać… Popularne owoce egzotyczne Tak więc egzotyka nam już spowszedniała, ale niektóre owoce egzotyczne dostępne są u nas tylko w okresie zimowym, np. kaki. Inne jeszcze się nie rozpowszechniły na tyle, by cieszyć się nimi przez cały rok, ale kiedy się tylko pojawią – będzie wiadomo, jak je zjeść i jakie mają właściwości. Owoce egzotyczne – KAKI (Sharon, PERSYMONIA) – bomba minerałów Ciemnopomarańczowy owoc przypomina nieco pomidora, ale w smaku jest słodki. Pochodzi z Azji – z Chin i Japonii. Od wieków stosowano je do leczenia ukąszeń węży. Kaki zawierają dużo potasu, magnezu i fosforu, mają potwierdzone właściwości przeciwnowotworowe i krwiotwórcze. Jeśli udałoby się wyprodukować wyciąg z kaki, mógłby zwalczać białaczkę. Regularne jego spożywanie wspiera też wzrok, dzięki sporej zawartości beta-karotenu, czyli prowitaminy A. W sklepie wybieramy owoce miękkie, ciemnopomarańczowe, dojrzałe. Można je jeść jak grejpfruta – dzieląc na pół i wyjadając łyżeczką, albo sparzyć chwilę wrzątkiem i jeść ze skórką, jak jabłko, usuwając najpierw zielone listki. GRANAT – owoc młodości i miłości Jeśli jesteśmy przy owocach w odcieniach koloru pomarańczowego, to przyjrzyjmy się granatowi. Niektórzy znawcy tematu twierdzą, że to nie jabłko, a właśnie granat biblijna Ewa zerwała z drzewa. Owoc ma niezwykłą budowę, prawie w większości składa się z pestek o niesymetrycznym kształcie. Mają soczysty, ciemnoczerwony kolor i słodko-winny smak. W średniowieczu był symbolem płodności – przez liczbę ziaren (no i wymowna byłaby symbolika poczęstowania granatem Adama…), oraz długowieczności. Granat obniża ciśnienie krwi i reguluje poziom cukru, wzmacnia kości, mięśnie. Działa przeciwzapalnie, a liczne w nim polifenole uszczelniają naczynia krwionośne. Te znane antyoksydanty spowalniają procesy starzenia! Do owocu trudno się dostać, bo trzeba po prostu wyjąć pojedyncze ziarenka, by je zjeść bezpośrednio lub dodawać do sałatek, deserów, drinków itp. MARAKUJA (PASSIFLORA) – męczennica, która nie męczy Z widzenia znamy odmiany owoców o skórce żółtej lub fioletowej. Co ciekawe, odmian jest więcej, np. na Maderze doliczono się ich aż 24! Różnią się kolorem i smakiem wnętrza. Niektóre odmiany są słodkie, inne kwaśniejsze, ale wszystkie jednakowo cenne – zawierają kwas foliowy, potas, witaminę K. Marakuja pochodzi z Ameryki Południowej, Indianie stosowali ją na serce i do leczenia kaszlu. Nasiona niwelują kłopoty z bezsennością i obniżają ciśnienie krwi. Jak jeść, jeśli uda nam się wypatrzeć marakuję w sklepie? Umyć, przekroić w poprzek i wyjadać kisielkowaty miąższ z pestkami, łyżeczką. Pycha! MANGO – przeciw wszelkim dolegliwościom Jeden z najpyszniejszych owoców świata. Przywędrowało do nas z Indii i Indochin. Zawiera witaminy A,B,C, oraz E – czyli prawie cały alfabet witamin! Jest bogate w błonnik, tak ważny dla prawidłowej pracy jelit, układu pokarmowego. Polecane dla osób z nadwagą, bo szybko i na długo syci. Obniża też poziom cukru we krwi, działa przeciwwirusowo, przeciwzapalnie, przeciwbólowo, zapobiega rozwojowi miażdżycy. Pyszny, włóknisty, słodki i aromatyczny miąższ broniony jest przez jedną dużą, płaską pestkę, więc trudno się do mango dostać. Metodą jest umyć owoc (wybieramy ciemnozielony z czerwonymi plamami dojrzewania, miękki), pokroić na 3 części: tzn. wyciąć ze środka, na wyczucie, pasek z pestką, delikatnie okrawając ją ostrym nożem z lewej i prawej strony. Pozostałe połówki ponacinać w krateczkę i wywinąć na lewą stronę, tworząc fantazyjnego jeżyka. Część z pestką – wycmoktać. PAPAJA od aniołów Krzysztof Kolumb nazwał ją owocem aniołów. Pochodzi z Ameryki Południowej. Podługowaty, spory owoc ma zielonożółtą skórkę, po rozkrojeniu ukazuje soczyście pomarańczowe wnętrze i czarne pestki. Papaja jest bogata w witaminę C i beta-karoten, ma też inny karotenoid – luteinę korzystnie wpływającą na wzrok. Zawiera też miedź, potas, a enzym nazwany od jej imienia papainą przyspiesza trawienie białek, więc jest bezcenny w odchudzaniu. Nasiona, te czarne ziarenka, można nie wyrzucać, lecz zjeść – mają silne działanie przeciwpasożytnicze i przeciwgrzybicze, więc warto. Czy warto sięgać po owoce egzotyczne? Odpowiedź oczywiście brzmi twierdząco. Warto sięgać po owoce egzotyczne – przede wszystkim dla zdrowia, ale i nieziemskich smaków! Owoce są ważnym składnikiem diety [ Pestki owoców często uważamy za niejadalne i usuwamy je z owoców. Okazuje się, że niektóre z nich są źródłem cennych składników odżywczych. Nie wszystkie pestki są smaczne, ale jedzenie całych owoców sprawi, że dostarczymy naszemu organizmowi dodatkowych wartości odżywczych. Zaoszczędzimy też czas na usuwaniu pestek z owoców. Zobacz galerię i dowiedz się, które owoce można jeść z pestkami. Na następnym slajdzie obejrzysz WIDEO Zobacz też: Wystarczy jeść dwa dziennie. Sprawdź, jakie zmiany zajdą w twoim ciele W okresie świąt na naszych stołach pojawiają się często cytrusy - w charakterze deseru. Wiele osób po zjedzeniu pomarańczy, mandarynki, cytryny (no, zjeść ją nieco trudniej, ale pestki wyjmujemy przed włożeniem plasterka do herbaty :) ) wkłada nasiona do ziemi, bo to łatwy sposób na odrobinę egzotyki w domu. Najczęściej zadawane pytanie przez osoby chcące wysiewać cytrusy nie brzmi "jak to zrobić?" czy "jak to uprawiać?", ale "czy zaowocuje, a jeśli tak, to kiedy?". Tutaj najczęściej spotyka je zawód - cytrusy z pestki zaowocują teoretycznie po 15-20 latach, jednak w praktyce czasem nawet i trzydziestoletnie rośliny nie chcą kwitnąć. Jest to spowodowane zbyt małą ilością światła w zimie; cytrusy, jak wszystkie inne rośliny przechodzą najpierw okres młodociany, czyli wzrostu. Dopiero po pewnym czasie, uzależnionym od gatunku oraz warunków uprawy (a u nas brakuje właśnie światła; jednak nawet w Hiszpanii pomarańcze zaczynają owocować po 7-8 latach uprawy), rozpoczynają kwitnienie. Są jednak dwa wyjątki od tej reguły: czasami z jednego nasiona wykiełkują dwie rośliny (takie nasiona nazywane są wielozarodkowymi; zdarza się też, że z jednego nasiona kiełkuje jeszcze więcej roślin, np. z jednego nasiona opuncji wykiełkowały mi trzy kaktusy). Wtedy jedna z roślin jest klonem rośliny matecznej i możemy spodziewać się skrócenia okresu młodocianego o około połowę. Jednakże trudno będzie nam stwierdzić, która z siewek jest klonem, a która jest "dzika". Można założyć, że ten cytrus, który rośnie wolniej i słabiej od swego rodzeństwa będzie tym, który szybciej zaowocuje. Dlaczego? Ponieważ w naturze chwasty i rośliny dzikie rosną wyraźnie szybciej od gatunków szlachetnych (wyhodowanych przez człowieka). Oczywiście możemy to jedynie przypuszczać, do momentu zakwitnięcia nie będziemy mieć nigdy stuprocentowej pewności. Drugim wyjątkiem jest spokrewniona z cytrusami, ale mało u nas znana Murraya (Murraya paniculata). Jest to krzew wolniej rosnący od cytrusów, jednak bardzo szybko rozpoczynający kwitnienie - czasem nawet w trzy miesiące po wykiełkowaniu. Owoce jednak nie przypominają cytryn czy mandarynek - są małe, przypominające raczej dziką różę i są stosowane przede wszystkim jako przyprawa (między innymi jako składnik curry). Moim zdaniem jednak cytrusy posiadają wiele uroku, i warto je uprawiać choćby dla walorów dekoracyjnych. Osoby chcące mieć własne owoce muszą niestety uzbroić się w cierpliwość lub kupić sadzonki. Cytryny, mandarynki i kumkwaty są dość tanie, kosztują 10-40 zł, natomiast ceny pomarańczy mogą wynosić od 50 zł do nawet 200 zł. Jest to spowodowane trudnością z jej rozmnażaniem: bardzo mały procent sadzonek pomarańczy się przyjmuje i dlatego rozmnażana jest przez szczepienie. Nasiona cytrusa po wyjęciu z owocu powinno się wysiać jak najszybciej; ich żywotność wynosi maksymalnie do czterech tygodni. Siewu dokonujemy na głębokości około 1 cm. Świeże nasiona kiełkują prawie w 100%, ale nieregularnie: w zeszłym roku w grudniu wysiałem parę mandarynek - część nasion wykiełkowała w styczniu, ale ostatnie nasiono rozpoczęło ten proces dopiero w maju. Najlepszym podłożem do uprawy cytrusa będzie (teoretycznie) "podłoże do cytrusów" :). Nigdy go jednak nie stosowałem, używam zwykłego substratu torfowego i rośliny radzą sobie całkiem nieźle. Zasobność podłoża w składniki mineralne powinna być dość duża, dlatego rośliny nawozimy regularnie w okresie od marca do października. Temperatury uprawy powinny wynosić 20-30 stopni w okresie wegetacyjnym oraz 10-20 stopni w okresie jesienno zimowym. Cytrusy nie lubią temperatur ujemnych, chociaż ich wytrzymałość jest zróżnicowana: cytryny i mandarynki giną przy dłuższym wystawieniu na temperatury rzędu -2 stopnie Celsjusza, grejpfruty mogą znieść kilka dni w ok. -6 stopniach, a pomarańcza trójlistkowa (poncyria, Poncirus trifoliata) wytrzymuje do -18 stopni. Mowa oczywiście o starszych roślinach, siewki zginą bardzo szybko w chłodzie. Poza tym należy zapewnić cytrusom dużo światła; najlepsze jest okno południowe. W okresie od maja do września rośliny można wystawiać na dwór, jednak należy je aklimatyzować do panujących tam warunków, inaczej mogą zrzucić liście wskutek poparzeń słonecznych. Cytrusy zrzucają liście również w sytuacji, gdy wilgotność powietrza jest zbyt niska. Ma to miejsce najczęściej zimą, gdy kaloryfery są włączone. Możemy im ulżyć, zraszając je parokrotnie w ciągu dnia. Dwunastoletnia mandarynka Inną cechą cytrusów jest podatność na cięcie, co jest dobrą wiadomością dla miłośników formowania roślin. Powyższa mandarynka była przycinana w celu uzyskania niskiego krzaczka z dość gęstą koroną. Siewki o naturalnym pokroju wyglądają mniej więcej tak: Szesnastoletnia pomarańcza Są różne sposoby jedzenia brzoskwini, czy nektarynki. Można zjeść ten owoc, obgryzając z miąższu pestkę i nie przeszkadza nam sok ściekający po palcach, jak jemy go sami lub wśród dobrych znajomych. Większy problem pojawia się, gdy chcemy brzoskwinię pokroić, bo jak poradzić sobie z pestką nie tracąc owocu, ale też nie rozrywając go brutalnie, próbując wydobyć pestkę. Okazuje się, że jest banalnie prosty sposób, by sobie z tym poradzić. To tylko kwestia odpowiedniego przekrojenia owocu. Czy całe życie przecinaliście brzoskwinię wzdłuż pęknięcia - tej linii, która biegnie od łodygi do czubka, a mimo to pestkę trudno było wyciągnąć? To wideo pokazuje, jak pokroić brzoskwinię, by wyciągnąć pestkę bez problemu. Teraz spróbujcie to zrobić inaczej - tak jak pokazuje to prowadząca Instagrama "It's Holly". Wystarczy dojrzałą brzoskwinię przeciąć "w poprzek" - prostopadle do pęknięcia. Połówkę, w której zostanie pestka przeciąć na pół i po prostu lekkim ruchem wyciągnąć pestkę. To wszystko. Prawda jakie proste? Tak codziennie zabijasz witaminy w warzywach i owocach. Najczęstsze błędy [INFOGRAFIKA] Kwiatostan głogu jest tradycyjnym, ziołowym produktem leczniczym, który Komitet do Spraw Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC) przy Europejskiej Agencji Leków (EMA) zaleca stosować u dorosłych – do łagodzenia objawów dolegliwości sercowych na tle nerwowym (kołatanie serca, dodatkowe bicia serca spowodowane niepokojem) – także u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat – w łagodnych objawach stresu psychicznego, w celu ułatwiania zasypiania. Kwiatostan głogu Crataegi folium cum flore (Crataegi inflorescentia) to całe lub rozdrobnione, wysuszone gałązki kwiatostanów, z towarzyszącymi im 2-5 głogu Crataegi fructus to dojrzałe owoce pozorne (pseudoowoce), zbierane we wrześniu i na początku pochodzą z różnych gatunków głogów: Crataegus monogyna Jacq. (Lindm) głóg jednoszyjkowy, C. laevigata (Poir.) DC. ( auct.) głóg dwuszyjkowy lub ich mieszańców, rzadziej innych pozaeuropejskich gatunków z rodzaju Crataegus sp. Głóg jednoszyjkowy ma ciemnozielone, głęboko klapowane liście, słupek jednoszyjkowy, owoce kulisto-jajowate, ciemnoczerwone z odcieniem brązowym, zwykle z jedną pestką. Liście głogu dwuszyjkowego są ciemnozielone i połyskujące, słupek dwuszyjkowy, owoce jasnoczerwone, kuliste, zawierają 2-3 pestki. Kwiatostany głogu zrywa się na początku kwitnienia, w maju. Według Farmakopei Polskiej X kwiatostan głogu musi zawierać nie mniej niż 1,5% flawonoidów, w przeliczeniu na hiperozyd, a owoc głogu nie mniej niż 1% procyjanidyn, w przeliczeniu na chlorek cyjanidyny. Flawonoidy są głównymi składnikami liści, kwiatów i owoców głogu (zwłaszcza kwiatów), najczęściej w postaci glikozydów: witeksyna, 2′-0-ramnozyd witeksyny, izowiteksyna, hiperozyd (dominuje w owocach), kwercetyna; pochodne flawanu: (+) – katechina, (-) -epikatechina, oligo- i polimeryczne proantocyjanidyny (głównie w liściach i owocach), kwasy triterpenowe (krategolowy, ursolowy i oleanolowy); aminy (np. fenetylamina, acetylocholina, etyloamina), kwasy organiczne (kawowy i chlorogenowy). Wskazania do stosowania kwiatostanów głogu obejmują: wczesną postać niewydolności krążenia w starszym wieku (I-II klasa według NYHA), tzw. serce starcze, nie wymagające leczenia glikozydami nasercowymi, łagodne formy arytmii (szczególnie bradykardia) i nadciśnienia tętniczego oraz utrudniony przepływ krwi w naczyniach wieńcowych serca. Ma uspokajający wpływ na układ nerwowy, zwłaszcza na współczulny układ nerwowy serca, działa korzystnie w przypadku zwiększonego ciśnienia krwi u pacjentów cierpiących na dnę moczanową, jest dobrym środkiem moczopędnym, przeciwutleniającym i regulującym poziom lipidów. Podobnie działa owoc głogu. Działanie farmakologiczne – stan badań Przeciwutleniające Wyciąg z głogu ma zdolność do zmiatania wolnych rodników i zwiększania aktywności enzymów antyutleniających w sercu, przeciwdziałając stresowi oksydacyjnemu, głównemu czynnikowi w patogenezie niedokrwienia mięśnia sercowego. Zapobieganie utlenianiu lipidów mitochondrialnych przeciwdziała dysfunkcji mitochondriów, wytwarzających około 95% energii niezbędnej dla czynności serca. Efekt inotropowy i chronotropowy Potwierdzono potencjalne działanie inotropowo dodatnie ekstraktu z głogu oraz jego lipofilowej frakcji. Zwiększenie siły skurczu w tkance mięśni brodawkowatych lewej komory u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, następowało przez zahamowanie pompy sodowej i zwiększenie stężenia wewnątrzkomórkowego Ca2+ w mięśniu sercowym. W innym badaniu wykazano prawdopodobny wpływ głogu na ATPazy Na+/K+ i ułatwienie transportu wapnia w badaniu przy użyciu kultur mysich kardiomiocytów, wyciąg zmniejszał częstotliwość skurczów, podobnie do propranololu, ale w odróżnieniu od propranololu nie wywoływał arytmii. Jedna z frakcji tego wyciągu wykazywała efekt chronotropowo dodatni. Przeciwzapalne Wyciąg wodny z głogu (owoce) działał przeciwzapalnie, prawdopodobnie w wyniku zmniejszania ekspresji COX- 2, TNF-a, IL-1B i IL-6. Chronił też mięsień sercowy przez redukcję stresu oksydacyjnego oraz zmniejszenie apoptozy (obniżenie ekspresji NOS, poziomów azotynów, zmniejszenie peroksydacji lipidów i uwalniania cytochromu C, ochrona DNA); hamowanie wytwarzania anionu nadtlenkowego, uwalnianie elastazy i migracji chemotaktycznej, zmniejszanie wytwarzania leukotrienu B4 oraz TNF-a i IL-8, także regulację transportu wapnia do neutrofili. Frakcja triterpenowa z głogu hamowała in vitro naciekanie leukocytów otrzewnowych i słabo hamowała aktywność fosfolipazy A2. Hamowanie agregacji płytek krwi Ekstrakt z głogu w małych dawkach hamował agregację płytek krwi, wydłużał czas krwawienia i zmniejszał stężenie tromboksanu B2 w osoczu. Właściwości wazodylatacyjne Wyciąg z głogu (proantocyjanidyny), przez stymulację aktywności śródbłonkowej syntazy tlenku azotu (NOS), zwiększał uwalnianie NO, najważniejszego czynnika regulującego kurczliwość mięśni gładkich naczyń krwionośnych. NO w komórkach mięśni gładkich naczyń może zwiększyć aktywację kanałów potasowych, zależnych zarówno od ATP, jak i od Ca2+.Otwarcie kanałów potasowych zmniejsza dopływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich i ułatwia ich relaksację. Działanie rozszerzające naczynia krwionośne wieńcowe i obwodowe może być spowodowane również hamowaniem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE). Działanie przeciwzapalne głogu, przez wpływ na czynniki transkrypcyjne, cytokiny zapalne, enzymy i inne mechanizmy, może zmniejszać ryzyko przewlekłej niewydolności serca. Ochrona śródbłonka Wyciąg z głogu zmniejszał przepuszczalność śródbłonków i tworzenie się obrzęku, prowadzącego do licznych zaburzeń (miażdżyca tętnic, astma, niewydolność serca). Badania sugerują również, że długotrwałe stosowanie preparatów z głogu zapobiega, związanym ze starzeniem się organizmu, zaburzeniom czynności śródbłonka, przez zmniejszanie kurczliwości naczyń, prawdopodobnie przez obniżanie stresu oksydacyjnego i wpływ na nadmierną ekspresję COX-1 i COX-2, w wyniku którego zmniejsza się tworzenie prostaglandyn kurczących naczynia. Ograniczanie migracji i proliferacji komórek mięśni gładkich Po uszkodzeniu naczyń (np. w wyniku balonikowania zwężonej tętnicy wieńcowej), są uwalniane biologicznie aktywne czynniki wzrostu: płytkowy (PDGF), fibroblastyczny (FGF) oraz naskórkowy (EGF), powodujące odróżnicowanie komórek mięśni gładkich naczyń, które następnie migrują i proliferują, powodując hiperplazję. Wyciąg z głogu działał kardioprotekcyjnie, zmniejszał migrację komórek mięśni gładkich o 38% i proliferację o 44%. Niedokrwienie i reperfuzja W modelu in vivo niedokrwienia i reperfuzji, wyciąg z głogu zmniejszał zaburzenia kurczliwości i obszar zawału w mięśniu sercowym szczurów, także zmniejszał częstość występowania zaburzeń rytmu serca i częstoskurczu komórkowego oraz zapobiegał obniżeniu aktywności enzymów przeciwutleniających, wywołanych izoproterenolem. Antyarytmiczne Mechanizm działania antyarytmicznego wyciągów z głogu nie został wyjaśniony, może wynikać z przedłużenia okresu refrakcji oraz blokowania kanałów potasowych w komórkach kardiomiocytów, podobnie jak leki antyarytmiczne klasy III. Obniżenie poziomu lipidów Nalewka z głogu zapobiegała podwyższeniu poziomu lipidów w surowicy i sercu szczurów oraz powodowała znaczne zmniejszenie poziomu lipidów w wątrobie i aorcie oraz zmniejszanie hiperlipidemii u tych zwierząt. Ponadto przywracała aktywność enzymów antyutleniających (dysmutaza ponadtlenkowa, katalaza, peroksydaza glutationowa i glutation) do prawie fizjologicznego poziomu, co może zapobiegać utlenianiu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), przyczyniających się do miażdżycy tętnic. Ich kumulacja wywołuje kaskadę procesów zapalnych, doprowadzających do utworzenia niestabilnej płytki miażdżycowej, której pęknięcie może doprowadzić do zawału mięśnia sercowego. U szczurów karmionych dietą hiperlipidemiczną, wyciągi z głogu zapobiegały podwyższeniu poziomu całkowitego cholesterolu, triglicerydów oraz frakcji LDL i VLDL. Głóg zwiększa liczbę wątrobowych receptorów LDL, co powoduje napływ cholesterolu LDL do wątroby, zwiększenie przemiany cholesterolu do kwasów żółciowych, zwiększanie przepływu żółci i obniżenie biosyntezy cholesterolu. Ciśnienie tętnicze krwi Preparaty z głogu łagodnie obniżają ciśnienie krwi, co może być wynikiem wielu różnorodnych efektów farmakologicznych: rozszerzania naczyń wieńcowych, hamowania konwertazy angiotensyny, wpływu inotropowo dodatniego na mięsień sercowy, także aktywności moczopędnej. Wpływ głogu na choroby układu sercowo-naczyniowego Tradycja stosowania, także liczne badania in vitro, in vivo wskazują na korzystny wpływ głogu na serce i układ krążenia, poprzez aktywność przeciwutleniającą, dodatni efekt inotropowy, działanie przeciwzapalne, antyagregacyjne na płytki krwi, działanie spazmolityczne na naczynia, ochronne na śródbłonek, wpływ na migrację komórek mięśni gładkich naczyń i proliferację, działanie ochronne przed niedokrwieniem/urazem reperfuzyjnym, antyarytmiczne, a także regulację stężenia lipidów i obniżenie ciśnienia tętniczego kliniczne w ostatnich latach wykazały pozytywny wpływ głogu w chorobach układu sercowo-naczyniowego, między innymi w przewlekłej zastoinowej niewydolności serca, nadciśnieniu i hiperlipidemii. Przewlekła zastoinowa niewydolność serca Większość badań klinicznych, oceniających wpływ głogu na zastoinową niewydolność serca (randomizowane, kontrolowane placebo), przeprowadzono przy użyciu suchego ekstraktu z kwiatostanów głogu (WS 1442), standaryzowanego na oligomeryczne proantocyjanidyny (do 18,75%) i wyciągu LI132 o zawartości 2,25% 14 prób klinicznych, w których uczestniczyło 855 pacjentów z niewydolnością serca (I-II według NYHA), stosujących preparaty głogu, wykazała, w porównaniu z grupami placebo, korzystne działanie w przewlekłej zastoinowej niewydolności serca, a tylko nieliczne, łagodne i przejściowe działania niepożądane. Tylko w jednym z tych badań wyciąg z kwiatostanów głogu zwiększał ryzyko nasilania się niewydolności serca, powodując w grupie badanej większą nieco liczbę hospitalizacji i nagłych zgonów, przy niezwiększaniu zapotrzebowania na środki moczopędne. Ten wynik według autorów mógł być spowodowany zbyt małą liczbą pacjentów (120) uczestniczących w otwartym badaniu kohortowym (372 pacjentów: 261 kobiet i 111 mężczyzn) z II stopniem niewydolności krążenia (według NYHA), poza standardowymi lekami, przez 3 lata, przyjmowało dobowo 900 mg wyciągu WS 1442. W grupie badanej, w porównaniu z grupą placebo, obserwowano zwiększenie tolerancji wysiłkowej, zmniejszenie duszności, osłabienia, zmęczenia wysiłkowego i kołatania serca. Dawkozależną poprawę zdolności wysiłkowej, dobrą tolerancję i bezpieczeństwo wykazano w badaniu 209 pacjentów, którym podawano 900 mg lub 1800 mg WS 1442 lub placebo przez 16 tygodni. W wieloośrodkowym badaniu (randomizowane, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo) z udziałem 2681 pacjentów (wyciąg 1338, placebo 1343), wykazano, że WS 1442, stosowany łącznie ze standardową terapią, zmniejszał ryzyko nagłej śmierci sercowej o 39,7%, korzystnie też wpływał na inne analizowane parametry. Nadciśnienie tętnicze Randomizowane badanie kontrolne wykazało większe, w porównaniu z grupą placebo, zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego krwi, w grupie chorych na cukrzycę typu 2, stosujących 1200 mg wyciągu z głogu, przez 16 tygodni, wraz z terapią badaniu pilotażowym (randomizowane z placebo) 36 wolontariuszy, losowo przydzielonych do 4 grup, otrzymywało magnez 600 mg, ekstrakt głogu 500 mg, magnez i ekstrakt z głogu łącznie lub placebo. Wykazano statystycznie nieznamienny spadek ciśnienia skurczowego i rozkurczowego we wszystkich badanych grupach i grupie zażywającej ekstrakt z głogu, w porównaniu z innymi grupami, u 19 badanych w 10 tygodniu obserwowano wyraźne zmniejszenie ciśnienia rozkurczowego, mierzonego w spoczynku, oraz tendencję do zmniejszenia stanów lękowych. Hiperlipidemia Przeprowadzono badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą i kontrolowane placebo, w którym 49 pacjentów z przewlekłą chorobą wieńcową i cukrzycą otrzymywało dodatkowo 400 mg zmikronizowanych kwiatostanów 3 razy dziennie lub placebo – przez 6 miesięcy. Na początku badania, po miesiącu i po 6 miesiącach, oceniano obraz krwi, profil lipidowy, białko C-reaktywne, elastazę neutrofili, dialdehyd malonowy. W grupie badanej obniżył się poziom elastazy neutrofili, obserwowano też tendencję do obniżania poziomu całkowitego cholesterolu. Różnice między grupami były jednak statystycznie nieznamienne. Nie jest zbyt odległy czas, gdy głóg będzie częścią standardowych zaleceń w powszechnych chorobach sercowo-naczyniowych. Verma Jain V., Verma D., Khamesra R. Crataegus oxyacantha – A cardioprotective herb. J. Herb Med. Toxicol. 1/2007. Dawkowanie Dawki zależą od rodzaju preparatu. Można zalecać dawki wyciągów, wykorzystywane w badaniach klinicznych (160-900 mg, niekiedy do 1800 mg dziennie). Efekty obserwowane są po około 2 tygodniach, powinny być kontynuowane przez co najmniej 4-8 tygodni. Napary z kwiatostanów głogu należy przygotować z 1-2 g surowca w 150 ml wrzącej wody i pić 4 razy dziennie (maks. 6 g dziennie). Bezpieczeństwo głogu W badaniu z udziałem 136 pacjentów, zażywających 60 mg standaryzowanego wyciągu z kwiatostanów głogu WS 1442, nie obserwowano zmian parametrów krwi, enzymów wątrobowych, poziomu glukozy. Tylko wyższe dawki zwiększały ryzyko hipotensji i uspokojenia. Stosowanie ponad 100 kropli nalewki zmniejszało tętno, powodowało ponad 20 prób klinicznych, około 6 tys. pacjentów, którzy zażywali od 600 do 1800 standaryzowanych wyciągów z głogu (WS 1442 i LI 132). Zaobserwowano tylko około 120 przypadków ubocznych efektów, głównie łagodnych, tylko kilka groźnych, po stosowaniu wyciągu LI 132. Najczęstsze objawy uboczne obejmowały zawroty i bóle głowy, migreny, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, palpitacje serca. Kwiatostany głogu są bezpieczne w ogólnie zalecanych dawkach, nawet przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów z dysfunkcją nerek (brak kumulacji w organizmie). Toksyczność Pojedyncza dawka – do 3 g ekstraktu z głogu na kg masy ciała, po doustnym i dootrzewnowym podaniu szczurom i myszom – nie powodowała śmiertelności. Po podaniu dootrzewnowym obserwowano uspokojenie, piloerekcję (nastroszenie sierści), duszność i drżenie. Przeciwwskazania Głóg nie powinien być stosowany w ciąży, ponieważ in vitro, in vivo zmniejsza napięcie mięśni macicy i jej ruchliwość. Interakcje Poważne interakcje nie były zgłaszane, są jednak teoretycznie możliwe: z lekami wpływającymi na układ sercowo- naczyniowy, np z glikozydami naparstnic (zwiększenie aktywności), z ß-blokerami (podniesienie ciśnienia u pacjentów z hipertensją, na skutek zmniejszania wydajności pracy serca). Piśmiennictwo:Crataegus oxyacantha (Hawthorn) Monograph. Altern. Med. Rev. 2(15)/2010; Guo R., Pittler Ernst E. Hawthorn extract for treating chronic heart failure. Cochrane Database of Systematic Reviews 2008, Issue 1, art. CD005312; Jibrin Bala Yusuf, Ali H. Meriçli. Pharmacological activities of Crataegus species: A review. Int. J. Multidisc Res. Devel. 3(4)/2016, 73-76; Kashyap Arya V., Thakur N. Ethnomedicinal and phytopharmacological potential of Crataegus oxyacantha Linn. - A review. Asian Pac. J. Trop. Biomed. 2012, S1194-99; Kumar D., Arya V., Bhat Khan Prasad The genus Crataegus: chemical and pharmacological perspectives. Rev. Bras. Farmacogn. J. Pharmacogn. 5(22)/2012, 1187-200; Long Carey Crofoot Proteau Filtz Effect of hawthorn (Crataegus oxycantha) crude extract and chromatographic fractions on multiple activities in a cultured cardiomyocyte assay. Phytomedicine 13/2006, 643-50; Nabavi Habtemariam S., Ahmed T., Sureda A., Daglia M., Sobarzo-Sánchez, Nabavi Review Polyphenolic Composition of Crataegus monogyna Jacq. From Chemistry to Medical Applications. Nutrients 7/2015, 7708-28; Tassell Kingston R., Gilroy D., Lehane M. , Furey A. Hawthorn (Crataegus spp.) in the treatment of cardiovascular disease. Pharmacogn. Rev. 4(7)/2010, 32-41; Walker Marakis G., Morris Robinson Promising Hypotensive Effect of Hawthorn Extract: A Randomized Double-blind. Pilot Study of Mild, Essential Hypertension Phytother. Res. 16/2002, 48-54; Wang, Xing Jiang Xiong, Bo Feng. Review Article Effect of Crataegus Usage in Cardiovascular Disease Prevention. Evid-based Complement & Alternat. Med. 2013, 1-16; Verma Jain V., Verma D., Khamesra R. Crataegus oxyacantha - A cardioprotective herb. J. Herb Med. Toxicol. 1/2007, 65-71. Prof. dr hab. Irena Matławska – od 1966 pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze i Zakładzie Farmakognozji UM im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, w latach 1997-2014 kierownik Katedry, a w 2004-14 kierownik Katedry i Zakładu Farmakognozji Collegium Medicum w Bydgoszczy (UMK Toruń). Autorka prac doświadczalnych w zakresie izolacji i identyfikacji flawonoidów, kwasów fenolowych, aktywności biologicznych, prac poglądowych na temat wykorzystania surowców roślinnych w lecznictwie. Współautorka podręczników z farmakognozji dla studentów farmacji. Wykłada na studiach podyplomowych w poznańskim UM Zioła w profilaktyce i terapii. Wykłada też w Wyższej Szkole Edukacji i Terapii oraz w Wielkopolskiej Szkole Medycznej w Poznaniu. Otrzymała medal Za zasługi w rozwoju polskiego zielarstwa i ziołolecznictwa, przyznany przez PKZ (2018). View all posts

owoc z jedną pestką